අහසේ සොඳුරුම නවාතැනත් අහුරාගෙන වැහි වලා..
හදවත තුල යම් දෙයක් ඇතත් තනිකමටම හුරු වෙලා
ප්‍රේමයෙ රස මොනතරම් වුවත් ඔබ නොදනින බැව් නිසා..
ඉඳහිට ඒ රුව මැවී ගියත් හද යායෙන් වෙන් වෙලා..
ආ ගමන් මැකී ගියේ බොඳ මීදුමක් වගේ දැනේ..
නැසුනා දසුන් මගේ නෙතේ ඔබෙ අන්ධකාරයේ..
ආදරෙන්ද ලං වුනේ ඔහු ආදරෙයිද මං වගේ?
හිම ඍතුවයි මගේ හදේ උණුසුම්ද ආදරේ?
ඔහු දන්නවාද ආලෙ මා හා ඔයාට යා වෙනා? ඔහු දන්නවාද මා දවා ඔබ හැර දමා ගියා කියා?
ඔහු දන්නවාද මා මෙදා වැලපෙනා එ කාරණා?
ඔහු දන්නෙ නෑ ඹබේ හදේ සිරවෙලා සිටින්නෙ මා…
කාලය කොතරම් ගෙවී ගියත් එක නැනකම නැවතිලා..
සිත තුල ඇති රූපකායවල් නොපෙනී පෙනී ගියා…
අපෙ ආදරෙ මේ කතන්දරේ අවසන් පිටු පෙරළිලා..
ගෙන යමි මම මේ අනන්තයේ නැවතීමේ තිත තියා…
ආ ගමන් මැකී ගියේ බොඳ මීදුමක් වගේ දැනේ
නැසුනා දසුන් මගේ නෙතේ ඔබෙ අන්ධකාරයේ..
ආදරෙන්ද ලං වුනේ ඔහු ආදරෙයිද මං වගේ?
හිම ඍතුවයි මගේ හදේ උණුසුම්ද ආදරේ?
ඔහු දන්නවාද ආලෙ මා හා ඔයාට යා වෙනා? ඔහු දන්නවාද මා දවා ඔබ හැර දමා ගියා කියා?
ඔහු දන්නවාද මා මෙදා වැලපෙනා එ කාරණා?
ඔහු දන්නෙ නෑ ඹබේ හදේ සිරවෙලා සිටින්නෙ මා..
ඔහු දන්නවාද ආලෙ මා….