Pochowałem spodnie, dziś już nie wiem gdzie
Chwilę się modliłem choć nikt nie słuchał mnie
Zakopałem buty, deszcz ich ślady zmył
Nie patrząc tam, uciekłem resztką sił
Ktoś wołał: "Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Musisz wrócić"
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Musisz wrócić
Świeżo ogolony wkładam nowy strój
W lustrze wykrzywiony uśmiech już nie mój
Idę pochylony, a za mną obcy cień
I jest mnie dwóch – jest mnie o dwóch mniej
Ktoś wołał: "Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Musisz wrócić"
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Musisz wrócić
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Musisz wrócić
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Musisz wrócić
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Musisz wrócić
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Stój, stój, stój
Musisz wrócić