Handapaanak se
හඳ පානක් සේ ඇවිදින් ගම්මානෙන් මේ නගරෙට
ගංගාවක් තරමට සිහිලස පිදුවයි නුඹ මා හට
නෙත් දාහක් පසුකර විත් මට හිමි දෙනුවන දුටුවිට
හඳපානක් වූයේ නුඹ නොවෙදෝ මා හිත් අහසට
හඳ පානක් සේ ඇවිදින් ගම්මානෙන් මේ නගරෙට
ගංගාවක් තරමට සිහිලස පිදුවයි නුඹ මා හට
නෙත් දාහක් පසුකර විත් මට හිමි දෙනුවන දුටුවිට
හඳපානක් වූයේ නුඹ නොවෙදෝ මා හිත් අහසට
දූවිලි හුළඟින් පිරුණත් ඉපදුණු නගරේ
මට නුපුරුදු ගමට එන්න බෑ
මේ නගරය අත් හරින්න බෑ
මගෙ උරුමය රැඳුනත් මා ලද ගම් පියසේ
මේ නගරේ කූඩුවෙන්න බෑ
ගම්මානය අත් හරින්න බෑ
අප දෙන්නා මුණගැස්වූ මේ මහ නගරේ
අතැර නුඹට ගමට යන්න බෑ
මේ නගරය අත්හරින්න බෑ
මගේ සිතින් නුඹ සිතනා මතු යම් දවසේ
මේ නගරේ පාළු වෙන්නේ නෑ
මං තනියෙන් ගමට යන්නෙ නෑ
හඳ පානක් සේ ඇවිදින් ගම්මානෙන් මේ නගරෙට
ගංගාවක් තරමට සිහිලස පිදුවයි නුඹ මා හට
නෙත් දාහක් පසුකර විත් මට හිමි දෙනුවන දුටුවිට
හඳපානක් වූයේ නුඹ නොවෙදෝ මා හිත් අහසට