अब कसरि बुझौ यो मनलाई तड्पी रहने कोमल रिदायेलाई सम्झी
बस्नु नी बर्थ नै रहेक्ष मौनतामा नै माया यो मरेचा आज हृदये
छैन बस्छ छाडी दि धड्कन एक्लो
यो संसारमा माया देखि धेरेइ टाढा
अन्याय भो दैब प्रेम मा आज रोधन को छैन सिमाना
जे थियो हृदये मझ मौन रही मैले बोल्न सकिन दरौठे गुमाई
बस्छु कि पाएको उसको न्यानो साथ
आशु को चितामा आज जल्दै छ स्मृति सारा
प्रेम को संसारमा मा बन्न पुगेक्षु नौलो नमुना
विधिको लेखी एस्तो छैन कसेइलै मेरो गुनासो उदै अस्तायो हेर
मेरो माया मौनता म देखिन बुझिन उसले मेरो प्रेम को कुनै इशरेइ
भनु कसरि बुझौ यो मनलाई तड्पी रहने कोमल हृदयेलाई सम्झी
बस्नु नी बर्थ नै रहेक्ष मौनता मा नै माया यो मरेक्ष आज हृदये
छैन बसमा
छाडी दि धड्कन एक्लो यो संसारमा माया देखि धेरेइ टाढा
तिमीलाई नै पर्खि बसे तेइ गोरेटोमा माया तर आइ-नोउ कहिले
(कहिले) साझको त्यो चोखो माया मन भित्रै गुम्सि रहयो सम्झी बस्क्षु
तिमीलाई जहिले (जहिले) देखौना सकिन तिमीलाई चोखो यो माया मेरो
मेतौना सकिन मन बाट आवश तिमिरो आज फेरी तेही
याद कडा बनि बिझे दिन्क्ष साहु कतिन्जेल येसरी (येसरी)
मन बाट माया लग्क्ष किन हो थाहा छैन
भुलाउ तिमीलाई कसरि (कसरि)
चाहन्थे केवल उसकै साथ
जिबनको हरेक मोडमा
बुझ्न उसलाई सकिन फ्रतिक्क्ष्यम मिठो पलको
मेरो माया टाडा वायो परिस्थितिले एक्लो बन्दै जिउन सिकायो
याद उसकै आइ रहन्छ यो मन ले खोजि रहन्छ
पुन यो जुनीमा सकिन
अब कसरि बुझौ यो मनलाई, तड्पी रहने कोमल हृदयेलाई
सम्झी बस्नु नी बर्थ नै रहेछhecha मौनतामा नी माया यो मरेचा आज
हृदय छैन बसमा
छाडी नी धड्कन एक्लो यो संसारमा माया देखि धेरेइ टाढा
भाबी यो खेल कस्तो
समयले रुप लिए जस्तो लागि रहेछ यो संसारमा आज किन म एक्लै
जस्तो पोख्न सकिन ए मनका, भावनाहरु समू तिमिरो आज टाढा वयेउ तिमि
पक्षुतै रहेछ यो मन मेरो देबको
बहर कस्तो, पिडामा नै सहनु पर्ने
आशु लुकी हास्नु पर्ने बिछोडको घु सहनु पर्ने छ एउतै चाहना
मेरो तिमि साधा हासी रहनु अंगालो
म बढी उसको, खुसि सचि बाची रहनु
अब कसरि बुझौ यो मनलाई तड्पी रहने कोमल हृदये lai
सम्झी बस्नु नी बर्थ रहेछ मौनतामा नै माया यो मरेछ
आज हृदय छैन बस्न छाडी दि धड्कन
एक्लो यो संसारमा माया देखि धेरेइ टाढा
मनलाई