Terbangun dari lelap
Di langit yang masih gelap
Serpihan mimpi menyerap menjadi harap
Segera engkau mandikan
Rambutmu yang berantakan
Dibasuh dingin yang menghempasan kemalasan
Benderang surya selimuti
Kau sulam jadi energi
Tersaji mie menjadi sarapan pagi
Berangkat tanpa rencana
Hanya berbekal renjana
Yang kau bawa terus melangkah jauh ke sana
Di bentang yang terik perlahan benih bertumbuh satu persatu
Di bentang yang terik perlahan benih bertumbuh satu persatu
Kau telan butir aspirin
Pusing semenjak kemarin
Tali temali yang kusut terus berpilin
Tiada guna mengeluh
Segelas kopi kau seduh
Kantuk seketika runtuh dan mengangguk patuh
Pekat polusi kota kau hirup bak karunia
Sejuk kan tiba menyeka terik cuaca
Saat datang waktu pulang
Di rute yang terus berulang
Hanyut dalam kemacetan yang tak kunjung hilang
Di bentang yang Terik perlahan benih bertumbuh satu persatu
Di bentang yang Terik perlahan benih bertumbuh satu persatu
Di bentang yang Terik perlahan benih bertumbuh satu persatu
Di bentang yang Terik perlahan benih bertumbuh satu persatu