Ik word wakker als je stem ruist door de bomen
Het wordt lichter en een nieuwe dag breekt aan
Met je tranen laat je beekjes overstromen
't Is de reden dat er nieuwe bloemen staan
Als de wind de velden langzaam laat bewegen
En de wolken maken schaduw op de grond
In het donker kom ik jou daar dansend tegen
Om me heen zal jij bestaan, nooit te ver bij mij vandaan
't Is de reden dat ik altijd door kan gaan
Waar ik ga, kom ik je tegen
Ik zie je, hoor je, voel je nog bij mij
Van de golven in de zee tot aan een schelpje in het zand
Dat ben jij, dat ben jij, dat ben jij
Als ik even niet meer weet wat te geloven
Kijk ik naar de blauwe lucht vanuit het gras
Komen af en toe herinneringen boven
Die me laten weten hoe het vroeger was
Als het zonlicht jou weerspiegelt in de ruiten
Dan voel ik warmte die ons met elkaar verbindt
Ik hoor je lieve lach wanneer de vogels fluiten
Om me heen zal jij bestaan, nooit te ver bij mij vandaan
't Is de reden dat ik altijd door kan gaan
Waar ik ga, kom ik je tegen
Ik zie je, hoor je, voel je nog bij mij
Van de golven in de zee tot aan een schelpje in het zand
Dat ben jij, dat ben jij, dat ben jij, dat ben jij
Waar ik ga, kom ik je tegen
Ik zie je, hoor je, voel je nog bij mij
Van de golven in de zee tot aan een schelpje in het zand
Dat ben jij (oeh-oeh), dat ben jij
Want waar ik ga, kom ik je tegen
Ik zie je, hoor je, voel je nog bij mij
Van de golven in de zee tot aan een schelpje in het zand
Dat ben jij, dat ben jij, dat ben jij
Dat ben jij, dat ben jij, dat ben jij