Rungokno jerit atiku iki
Sing bingung noto roso ning ati
Pengenku kowe ngerti sing tak pikir saiki
Tulung kowe ojo salah tompo
Ojo mbok pikir aku ngeliyo
Kabeh iki kahanan, ra iso neruske katresnan
Jujur aku iseh sayang, wegah kelangan
Mergo tresno wis tak patri ning jero ati
Nanging arep piye maneh iki wis kahanan,
Kudu pisahan
Njalukku kowe ojo nangis mergo lungaku
Mungkin iki wis ginaris, dudu penjalukku
Nglungani sliramu abot rasane pangapurane
Ora ono niatku ngelarani atimu
Rungokno aku senajano aku sing kleru
Tak akoni pancen gede roso tresnaku
Yo mung kanggo awakmu
Cukup pisan iki kowe loro ati
Ora tak baleni anggonku lek ngelarani
Jujur aku iseh sayang, wegah kelangan
Mergo tresno wis tak patri ning jero ati
Nanging arep piye maneh iki wis kahanan,
Kudu pisahan
Njalukku kowe ojo nangis mergo lungaku
Mungkin iki wis ginaris, dudu penjalukku
Nglungani sliramu abot rasane pangapurane
Mung kependem roso tresno
Bebarengan ora bakal dadi nyoto
Pengen langgeng yo kuwi karepku
Nanging wong tuaku ora setuju
Jujur aku iseh sayang, wegah kelangan
Mergo tresno wis tak patri ning jero ati
Nanging arep piye maneh iki wis kahanan
Kudu pisahan
Njalukku kowe ojo nangis mergo lungaku
Mungkin iki wis ginaris, dudu penjalukku
Nglungani sliramu abot rasane pangapurane